Nieuwe leestips

1. In het Amerika van 1870 verdient een oude veteraan uit de Amerikaanse Burgeroorlog, kapitein Kidd, zijn geld door in gezelschappen kranten voor te lezen. Op een dag wordt hij geconfronteerd met een meisje dat vier jaar geleden het slachtoffer is geworden van een kidnap waarbij haar ouders vermoord zijn. Ze herkent inmiddels niets meer haar haar ‘oude’ wereld en doet er alles aan om terug te keren naar de Indianen. Ze lijkt niemand meer te kunnen vertrouwen, maar Kidd weet hierin verandering te brengen. Mooi om te lezen in ‘Vaste grond’ van Paulette Jiles hoe ze opnieuw leert te vertrouwen door te zien dat er mensen zijn die je niet alleen laten, wat er ook gebeurt.

2. Het nieuwe boek van Brubaker Bradley leent zich voor zowel lezen als voorlezen. Haar nieuwe boek , ‘De oorlog die ik eindelijk won’, is de opvolger van ‘De oorlog die mijn leven redde”. Beiden nomineer ik ze voor de lijst van klassiekers. Ada, die vanwege haar klompvoet door haar moeder ernstig verwaarloosd wordt, wordt op het platteland van Engeland opgevangen door de oudere vrouw Susan vanwege de bombardementen in Londen. Hoe de band ontstaat tussen die aanvankelijk onwillige oude vrouw en Ada is zo knap beschreven. In dit tweede deel gaat de geschiedenis verder en zie je hoe Ada’s voet na de operatie herstelt. En die genezing gaat veel verder dan die aan de buitenkant. Het verhaal met daarin ook een stuk geschiedenis neemt je mee en ontroert.

3. Als de Jodin Edith Eger met haar moeder en zus Magda oog in oog staan met de diepte van de Shoah zegt haar moeder: “We weten niet waar we naar toe gaan en wat er gaat gebeuren, maar onthoud dit: niemand kan het diepste wat je in je hebt van je afnemen’. Hoe deze uitspraak waarheid kan worden na de dofste ellende van Auschwitz waarin ze moet dansen voor Mengele, alles om haar heen verliest , de dodenmars naar Mauthausen overleeft als ‘trauma op benen’ en dan nog het slechtste in mensen ziet ná de bevrijding, lees je in ‘De keuze’ van Edith Eva Eger. Diepe indrukken laat het boek na. De schrijfster is nu 90 jaar oud en nog steeds is het haar missie om mensen te laten zien dat je vreugde kunt omarmen, ongeacht je omstandigheden. Een diepe les die je niet loslaat.