Korte beschrijving/Annotatie

Vergankelijkheid en tijd, gevat in sonnetten die reflecteren op het verstrijken van de tijd, dood en sterfelijkheid, maar ook over de continuïteit van het leven.

Tekst achterflap

Na het succes van ‘Lente, zomer, herfst en winter’ breit Rik Lenaerts een vervolg aan zijn mooie sonnettenreeks. De gedichten, van twee strofen van vier regels en twee strofen van drie regels hebben, na de eerst acht regels, een leuke twist. Een krachtige boodschap over mens en natuur. In vijftig sonnetten neemt de dichter de lezer mee naar buiten, naar bos en heide, op het ritme van het leven. Hij beschrijft het ontwaken van het landschap, de tijden van de dag en de cyclus van het leven, de korenbloemen en de fluitende merels, de hemel met overdag blauwe luchten en ’s nachts een heldere sterrenhemel. Wandelend langs trage wegen en houtkanten, of toeziend vanachter het verandaglas, mijmerend over het verstrijken van de levenstijd, zonder jachtigheid. De bekoorlijke cover en de elegante illustraties zijn van de hand van zijn dochter, Liesbeth.

Biografie

288 jaargetijden zijn er al verstreken in zijn leven. Vele daarvan gleden voorbij kantoormuren. Sinds zijn pensionering is de beleving intenser en, gegrepen door de kracht van een sonnet van Martinus Nijhoff, werd dit geleidelijk aan de favoriete dichtvorm van de schrijver. Voorbijschuivende wolken, over de seizoenen heen, symboliseren de voortgang van zijn leven. Soms zit er weemoed verscholen in zijn gedichten, maar in de volta zijn een kwinkslag, optimisme, een grapje of een goedbedoelde raadgeving nooit ver weg.

Details