|
Zomer: ontdek de Zeeuwse smaakmakers op de fiets of in de auto |
|
Wat ontdek je als je door Zeeland reist met je smaak- en reukzintuigen op scherp?
Twee nieuwsgierige schrijfsters, Gees Gmelich Meijling-van Hemert en Marga Haas, ondernamen een culinaire zoektocht in hun eigen provincie. Zij bezochten vissers, boeren, wijn- en kaasmakers, fruit- en zeegroentetelers. Zij schoven, met modderlaarzen en al, aan in een toprestaurant, om te ontdekken hoe een chef-kok Zeeuwse traditie en vernieuwing in zijn menu verbindt. Zij spraken met een tarbotkweker die een hypermodern kweekbedrijf opzette aan de oevers van het Zeeuwse water. Zij proefden fruitsappen, bieren en wijnen, verse worst van eigen runderen en zilte hapjes uit de zee. De smaakpapillen van de schrijfsters werden aangenaam geprikkeld en de ogen geopend voor al het lekkers dat het Zeeuwse land en het Zeeuwse water te bieden hebben.
Tijdens hun zoektocht kwamen de schrijfsters tot de ontdekking dat er een nieuwe wereld van streekproducten aan het ontstaan is in Zeeland. Zeegroenten verbouwen op het land, proefprojecten in de schelpdiersector, eetbare bloemen waar restaurants uit de hele wereld op afkomen – Meijling en Haas brengen deze nieuwe ontwikkelingen nauwgezet in kaart.
Zin in Zeeland bevat een schat aan informatie, verpakt in aansprekende interviews, vlotgeschreven achtergrondartikelen en korte tips. De talrijke foto’s nemen de lezer mee op reis. Voor degene die zelf op pad wil, is een overzichtskaart opgenomen.
Een boek om van te watertanden! |
|
Nu nog maar 4 ex. te koop van Ons bin de leste met kleine beschadiging! |
 Begin 2010 zijn er nog precies 99 vrouwen op Walcheren die dagelijks in de streekdracht lopen. In een aantal dorpen gaat het écht om de allerlaatste, zoals in Sint Laurens, Meliskerke en Gapinge. Zelfs in de bolwerken van de streekdracht, Westkapelle en Arnemuiden, zijn nog weinig streekdrachten over. Daarom was haast geboden. Ellen De Vriend heeft, nu het nog net kan, de bijzondere- en boeiende levensverhalen van juist die vrouwen vastgelegd. Niet alleen omdat streekdracht een volkscultuur is die gekoesterd moet worden, maar ook omdat deze vrouwen een ander leven hebben dan de andere bewoners van Walcheren. Van elke vrouw is een mooi portret gemaakt, maar ook staan er tientallen andere foto’s in het boek. De diverse drachten op Walcheren komen aan bod. Ook zijn er hoofdstukken over de sieraden, de kinderdracht, rouwdracht, het ondergoed en de mannen in de Walcherse streekkledij.
Een jakkenmaakster vertelt over haar werk net zoals de winkelier die de streekstoffen verkoopt.
Bijzonder zijn de fotoreportages over het plooien van de muts en hoe een muts wordt opgezet.
De laatste exemplaren bevatten een kleine beschadiging - er zit in elk boek één of twee scheuren i.v.m. machinefout bij de drukkerij. Daarom is de prijs gereduceerd naar € 21.95! |
|
Verdiep jezelf in een hot item : Dick Swaab en als tegenwicht André Aleman
Interessant om de discussie te volgen: Is het waar dat alles al al klaarstaat terwijl je nog in de baarmoeder zit? Is alles al bepaald voor de rest van je leven als je hersenen gevormd zijn? Volgens neuroloog Swaab wel. Volgens hem ontstaat geloven puur door programmering. Interessant om te vergelijken en te zien dat hoogleraar Aleman in ‘Hersenspinsels’ beweert dat de mens niet alleen zijn brein is, maar een denk- en gevoelswereld heeft (Er is trouwens nog maar 10% van de werking van de hersenen is in kaart gebracht). Wetenschap kent haar beperkingen, ook het geloof is gebaseerd op feiten.
Goed leesbare boeken die veel rijkdom opleveren!
|
|
Lees nu het nieuwste boek van Rob Ruggenberg: Ijsbarbaar |
|
'IJsbarbaar' is een bijzonder boek. Het boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Nederlandse
ontdekkingsreizigers hebben in 1624 twee Inuit ontvoerd uit Groenland. Eén
van hen stierf bij komst in Schiedam aan dysenterie, de ander werd naar Den
Haag gebracht, ontmoette prins Maurits en de koningin van Bohemen, voer in
de Hofvijver rond en schoot meeuwen uit de lucht die hij rauw opat. Er
worden zelfs medische experimenten op hem uitgevoerd! Hij werd een barbaar
genoemd (terwijl je je als lezer afvraagt wie de barbaren nu eigenlijk
waren!), hij verlangde erg naar een meisje op Groenland, en hij werd
tenslotte ook weer teruggebracht naar zijn dorp. Vooral dat laatste is heel
bijzonder.
Rob Ruggenberg heeft in Oost-Groenland gewoond, veel contact gehad met de
Inuït om het verhaal goed te kunnen schrijven. En dat is goed te merken! |
|
|
|
|
